Ανθρωποφαγία απέναντι στην Ellen Degeneres

 Δριμύτερη επέστρεψε στην τηλεοπτική επικαιρότητα η Ellen Degeneres. Η διάσημη κωμικός και παρουσιάστρια εγκαινίασε με νέο επεισόδιο την 18η σεζόν της εκπομπής της The Ellen Degeneres Show και στην εναρκτήρια, εφτάλεπτη, δήλωση της αναφέρθηκε στην υπόθεση που την αφορά και την κατατρέχει το τελευταίο εξάμηνο. Για όσους δεν το γνωρίζουν τους ενημερώνουμε ότι μια ομάδα πρώην εργαζομένων στην εκπομπή της Ellen την κατηγόρησαν επισήμως και δημοσίως ότι είναι τοξική και φρικτή εργοδότρια και ότι δεν έχει καμία σχέση με την συμπαθητική και φιλική γυναίκα που παρουσιάζει μπροστά από τις κάμερες. Οι πρώτες καταγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας αποτέλεσαν την αφορμή να ανοίξουν στόματα και εν συνεχεία εμφανίσθηκαν εκ νέου φήμες, κραυγές και ψίθυροι από διάσημους καλεσμένους του The Ellen Degeneres Show αυτή την φορά οι οποίοι μέσω μη επιβεβαιωμένων διαρροών κατηγόρησαν την παρουσιάστρια για αδιακρισία και για αγενή συμπεριφορά απέναντι τους. Προσωπικά δεν έχω όλα τα στοιχεία για να μπορέσω να σχηματίσω άποψη. Άλλωστε η δική μου γνώμη ελάχιστη σημασία έχει. Καπνός χωρίς φωτιά σαφώς και δεν υπάρχει. Ίσως η Ellen κάπου να έχασε τον έλεγχο της εκπομπής της και του εαυτού της. Η μεγάλη επιτυχία, τα πολλά λεφτά τρελαίνουν ή και αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα των ανθρώπων. Ίσως ένα ταρακούνημα να της κάνει καλό για να επανέλθει στην βάση της και να θυμηθεί ποιά είναι, από που ξεκίνησε, ποιοί την στηρίζουν. Όσο απεχθές είναι βέβαια το να είσαι τοξικός στην συνεργασία σου με τους υφισταμένους σου άλλο τόσο είναι  το να χτυπάς κάποιον που είναι πεσμένος κάτω. Σε μια εποχή που η Ellen έπρεπε να καταπιεί τον εγωισμό της, τον ναρκισισμό της και να ζητήσει συγνώμη(είτε το εννοεί είτε όχι) και μάλιστα δημοσίως ομιλούσες κεφαλές απ' όλο τον πλανήτη την κατακεραύνωναν με την κριτική τους και ήθελαν να την σταυρώσουν. Γιατί τέτοιο μένος; Γιατί η αρένα που έχει σάρκα και αίμα είναι διαχρονικά ένα από τα αγαπημένα θεάματα του ανθρωπίνου γένους. Γιατί οι άνθρωποι απολαμβάνουμε την άνοδο ενός αστέρα της showbiz σε κάποια κορυφή αλλά ηδονιζόμαστε με την αποκαθήλωση του, μας αρέσει να τον δουμε κάποια στιγμή να υποφέρει, να πέφτει. Είναι σαφές ότι εδω και έξι μήνες υπάρχει ανθρωποφαγία απέναντι στην Ellen Degeres όπως είχε συμβεί και με τον Kevin Spacey. Αφού τον διαμπομπεύσαν ηθικά, τον διέλυσαν επαγγελματικά, τον έβαλαν στην άκρη. Ωστόσο κανείς δεν ήρθε να του ζητήσει συγνώμη όταν δικαιώθηκε. Γι' αυτό και εγώ εκπλήσσομαι με όλους όσους εκπλησσόνται όταν μαθαίνουν το τι συμβαίνει στα παρασκήνια της showbiz. Μα στ' αλήθεια πιστεύει κανείς ότι οι μεγάλες καριέρες-και δη στο Χόλυγουντ- χτίστηκαν με καλοσύνη και χαμόγελο; Υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι μια επιτυχία δεν κατακτιέται μονον με κόπο, δουλειά, διεκδίκηση και στεγνό επαγγελματισμό; Φυσικά η Ellen βολεύει ως εξιλαστήριο θύμα. Είναι λεσβία. Όπως βόλευε και ο Spacey. Είναι ομοφυλόφιλος άνδρας.  Πάντα η LGBTQI κοινότητα είναι η πρώτη που δοκιμάζει το μένος και την ηθική ράβδο της ετεροκανονικής κοινωνίας. Στ' αλήθεια όλοι αυτοί οι ηθικολόγοι που δημοσιολογούν και ξεσπαθώνουν γνωρίζουν τι συμβαίνει ή τι μπορεί να συμβαίνει σε άλλες εκπομπές ή σε άλλους χώρους εργασίας με διάσημους ετεροφυλόφιλους παρουσιαστές ή με εν γένει άσημους ετεροφυλόφίλους εργοδότες; Όσο απεχθές και αν είναι το να δουλεύεις με τοξικό αφεντικό μια λεσβία αλλό τόσο είναι το να δουλεύεις μ' εναν φαλλοκράτη που παρενοχλεί σεξουαλικά ή υποτιμά τις γυναίκες. Γιατί ο δεύτερος δεν αποτελεί είδηση; Πατριαρχία και ετεροκανονικότητα γαρ. Δεν ξέρω συμφωνείτε ή οχι. Αυτή απλώς είναι η γνώμη μου.