TVNIC

Διακεκριμένος καθηγητής νέων τεχνολογιών πέφτει θύμα ενός περίεργου αυτοκινητιστικού δυστυχήματος. Μεταφέρεται στο νοσοκομείο, οπού μέσα στα πράγματα του οι αρχές βρίσκουν ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα του- από βιντεοκάμερα της δεκαετίας του '90- έναν χάρτη και την διεύθυνση του μεγιστάνα Πώλ Λεμπλανκ. Λίγες ώρες μετά ο καθηγητής, μολονότι δεν έχει θανατηφόρα τραύματα, καταλήγει νεκρός. Τότε ειδοποιείται η πράκτορας του FBI και καλή του φίλη Σάλαζαρ η οποία επισκέπτεται τον Λεμπλάνκ, τον ενημερώνει ότι ο νεκρός καθηγητής σκόπευε να τον συναντήσει και του δείχνει το βιντεοσκοπημένο μήνυμα του. Ο Λεμπλάνκ, ιδρυτής μιας μεγάλης τεχνολογικής εταιρείας από την οποία εκδιώχθηκε, αποκαλύπτει στην πράκτορα οτι ο νεκρός καθηγητής ανακάλυψε πως τέθηκε σε εφαρμογή το πρόγραμμα Next, μια υπηρεσία υψηλής τεχνητής νοημοσύνης που σχεδίασε ο ίδιος. Ωστόσο επειδή αρνήθηκε να την θέσει σε εφαρμογή εκδιώχθηκε από την εταιρεία που δημιούργησε ο ίδιος μαζί με τον αδερφό του, στο Πόρτλαντ των Ηνωμένων Πολι...

  Κάτω από τον γκρίζο και συχνά βροχέρο ουρανό της επαρχιακής πόλης του Galway γεννιέται ένας μεγάλος έρωτας. Αυτός της Μάριαν και του Κόνελ. Εσωστρεφείς και  ελαφρώς ονειροπόλοι οι δυο  18χρονοι ήρωες πρωτοσυναντιούνται στο σχολείο. Ερωτεύονται, κάνουν σεξ,  κάνουν σχέση την οποία όμως επιλέγουν να ζήσουν μακριά από την κοινή γνωμή. Ένα βήμα πριν την συνειδητοποιήση της ευτυχίας τα εφηβικά λάθη, οι πρώτες ενήλικές ανησυχίες, τα στερεότυπα της πατριαρχίας, τα μυστικά του παρελθόντος εισβάλουν βίαια και διαλύουν το νεανικό ρομαντζό. Η Μάριαν και ο Κόνελ χωρίζουν. Η μοναξιά τους πονάει. Κλαίνει. Μένουν μόνοι.Θα ξανασυναντηθούν; Και αν ξαναβρεθούν θα είναι οι ίδιοι; Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η πλοκή του Normal People. Το, κινηματογραφικής αισθητικής τηλεοπτικό διαμάντι, που σκηνοθέτησε ο οσκαρικός Λένι Αμπράχαμσον κατάφερε με ευκολία και απολύτως δίκαια να περάσει από την κρατική τηλεόραση της Ιρλανδίας, RTE, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στην ψηφιακή πλαταφόρμα ...

  Την πρωτοείδα σε μια ταινία, στο θρυλικό "Χάραμα", του Αλέξη Μπίστικα όταν ήμουν μαθητής στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Την θεώρησα εξαιρετική ηθοποιό αλλά κάτι επάνω της με απωθούσε. Μου φαινόταν, ψηλόμυτα, υπερόπτης, άνθρωπος που δεν μπορείς να τον προσεγγίσεις. Η άποψη μου γι' αυτήν παρέμενε σταθερή όταν την παρακολούθησα στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου "Το χρώμα του φεγγαριού". Τώρα που το σκέφτομαι ίσως τότε να ήμουν άδικός μαζί της. Δεν μου άρεσε καθόλου η δουλειά που είχε κάνει ο Γιάννης Δαλιανίδης- ο οποίος, στην κυριολεξία, είχε αλλάξει τα φώτα σ΄ενα αγαπημένο μου μυθιστόρημα -και μάλλον την πλήρωσε η Σμαράγδα.  Άρχισα να την βλέπω με διαφορετικό μάτι στην σειρά "Αχ! Και να 'ξερες" οπού ο σπουδαίος Πάνος Κοκκινόπουλος την μεταμόρφωσε οπτικά, της έδωσε έναν συγκλονιστικό κόντρα ρόλο και μας αποκάλυψε μια διαφορετική πτυχή του ταλέντου της. Και μετά ήρθε το "Παρα 5", η εξωστρέφεια της Ντάλιας, η παρουσίαση του...

  Η αλήθεια είναι ότι της έχω αδυναμία. Στα μάτια μου έλαμψε από το πρώτο κιόλας επεισόδιο του Sex And The City και νιώθω ότι δεν με απογοήτευσε ούτε καν στο μέτριο Sensitve Skin. Την απόλαυσα ως πρόεδρο των ΗΠΑ στο σουηδικό σίριαλ Modus και πάνω που αναρωτιόμουν ποιό θα είναι το επόμενο βήμα ήρθε το μεγάλο νέο. Η Kim Catrall επιστρέφει πρωταγωνίστρια σε νέο εβδομαδιό δράμα που φέρει τον τίτλο Filthy Rich. Η ξανθιά βετεράνος καλλονή θα μπεί στο ρόλο μια συμπαθούς σκύλας,της Μάργκαρετ Μονρό. Η εν λόγω είναι παρουσιάστια σ' ενα χριστιανικό καλωδιακό κανάλι το οποίο ίδρυσε μαζί με τον σύζυγο της. Όταν αυτός πεθαίνει σε αεροπορικό ατύχημα παρέα με τρεις εκδιδόμενες- σε κατάσταση κραιπάλης-η χήρα Μάργκαρετ θα κληθεί να πάρει τα ηνία του καναλιού στα χέρια της. Μόνο που έρχεται αντιμέτωπη μ' ένα μικρό πρόβλημα. Στην διαθήκη του αποθανόντα γίνεται η αποκάλυψη ότι έχει, πέρα απο τα τρια δικά του νόμιμα παιδιά, τρία νόθα, με τρεις διαφορετικές γυναίκες τα οποία επίσης κληρονομούν. Και κ...

  Προσωπικά πιστεύω ότι η τηλεόραση είναι καθρέφτης της κοινωνίας στην οποία ζούμε. Γι' αυτό και έχουμε την τηλεόραση που μας αξίζει. Γι' αυτό και αν κάποιος θέλει να κατανοήσει τον πυρήνα της ψυχοσύνθεσης ενός λαού μπορεί να το πετυχεί αν μελετήσει προσεκτικά τις τηλεοπτικές επιλογές του. Με βάση αυτή την πεποίθηση θεωρώ ότι η τηλεόραση αποκαλύπτει τους μικρούς, επικίνδυνους ρατσισμούς που ξεδιπλώνονται στην καθημερινότητα μας ενίοτε ύπουλα, ενίοτε από έλλειψη παιδείας. Προ ημερών η παρουσιάστρια Ιωάννα Μαλέσκου έπεσε θύμα μισογυνισμού. Κρίθηκε άδικα για μια στυλιστική επιλογή της από το πάνελ μιας άλλης έκπομπής και μέσα από σαχλοαστεία-χαμηλότατου επιπέδου- ορισμένων δημοσιογράφων  την κρεμάσανε στα μανταλάκια. Όχι, μόνον για την στυλιστική επιλογή, ας μην κοροιδευόμαστε. Δεν ξέρω με ποιο κίνητρο ανακινήθηκε όλο αυτό. Δεν ξέρω αν ισχύουν οι διαχρονικές φήμες ότι στα παρασκήνια των εκπομπών στήνονται έχθρες για να γίνει ντόρος και εμμέσως διαφήμιση αλλά σε κάθε περίπτωση όλο...

  Σαββάτο 3 Οκτωβρίου, ημέρα γενεθλίων, κάνω δουλειές στο σπίτι και ανοίγω την tv. Βάζω την εκπομπή της Σίσσυς Χρηστίδου και πηγαινοέρχομαι στα δωμάτια. Κάποια στιγμή ακούω μια παρατηλεοπτική είδηση γύρω από το πρόσωπο της Ελένης Μενεγάκη ότι χρησιμοποιήσε μια εφαρμογή έξυπνων κινητών προσαρμόζοντας το πρόσωπο της στο σώμα ηθοποιών του Χόλυγουντ σε διάφορα κινηματογραφικά στιγμιότυπα. Τα σχόλια γι' αυτή την δράση της βετεράνου παρουσιάστριας είναι αποθεωτικά.Καθώς ξεσκονίζω η σκέψη μου ταξιδεύει στον περασμένο Ιούνιο οπότε και η Ελένη αποφάσισε, γι' αυτή την σεζόν τουλάχιστον, να κρεμάσει τα παπούτσια της και να αποσυρθεί από την μικρή οθόνη. Η τελευταία της εκπομπή είχε γίνει θέμα σε όλα τα ελληνικά ψυχαγωγικά media. Κάποιοι την αποθέωναν, κάποιοι τηλεθρηνούσαν, άλλοι έγραφαν σχεδόν μια αγιογραφία. Και τότε και τώρα με διακατέχει η ίδια απορία.Έχουμε συναίσθηση των πραγμάτων αυτός ο λαός, σ' αυτή την χώρα; Δάκρυα και ευχέλαια για την ηθελημένη παύση στην καριέρα μιας τηλεπ...

Η ιστορία διαχρονικά αποτελεί την καλύτερη πηγή για την εύρεση  ιδεών,  θεμάτων, πλοκής στο σινεμά, την τηλεόραση και την λογοτεχνία. Μέχρι την δεκαετία του' 90-διεθνώς- στον χώρο αυτού του είδους  της δραματουργίας κυριαρχούσε η αμερικανική και η βρετανική ιστορία. Η Ευρώπη, ίσως και λόγω των γλωσσικών διαφορών, ήταν μια ισχνή παραγωγική μειοψηφία με ελάχιστη παρεμβατική δύναμη στην ευρύτερη αγορά της ψυχαγωγίας. Η εξέλιξη της τεχνολογίας, οι πολιτιστικές ανταλλαγές, η ευρωπαική ενωποιήση άλλάξε σημαντικά  αυτή την πτυχή της δημιουργικότητας και εσχάτως βλέπουμε πολλές περισσότερες και εξαιρετικά ωραίες, μη αγγλόφωνες ταινίες και σειρές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σίριαλ Deutschland'89. Aν και είναι το τρίτο μέρος μιας τριλογίας το εν λόγω πρόγραμμα μπορεί να παρακολουθηθεί αυτόνομα. Μας ταξιδεύει στο οχι και τόσο μακρινο 1989 τις ημέρες πριν και μετά από την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Δεν είναι μια σειρά  με "ντοκιμαντερίστικο" αμπαλάζ.  Ούτ...