Αγιογραφία της Ελένης Μενεγάκη; Από μένα είναι όχι.

 Σαββάτο 3 Οκτωβρίου, ημέρα γενεθλίων, κάνω δουλειές στο σπίτι και ανοίγω την tv. Βάζω την εκπομπή της Σίσσυς Χρηστίδου και πηγαινοέρχομαι στα δωμάτια. Κάποια στιγμή ακούω μια παρατηλεοπτική είδηση γύρω από το πρόσωπο της Ελένης Μενεγάκη ότι χρησιμοποιήσε μια εφαρμογή έξυπνων κινητών προσαρμόζοντας το πρόσωπο της στο σώμα ηθοποιών του Χόλυγουντ σε διάφορα κινηματογραφικά στιγμιότυπα. Τα σχόλια γι' αυτή την δράση της βετεράνου παρουσιάστριας είναι αποθεωτικά.Καθώς ξεσκονίζω η σκέψη μου ταξιδεύει στον περασμένο Ιούνιο οπότε και η Ελένη αποφάσισε, γι' αυτή την σεζόν τουλάχιστον, να κρεμάσει τα παπούτσια της και να αποσυρθεί από την μικρή οθόνη. Η τελευταία της εκπομπή είχε γίνει θέμα σε όλα τα ελληνικά ψυχαγωγικά media. Κάποιοι την αποθέωναν, κάποιοι τηλεθρηνούσαν, άλλοι έγραφαν σχεδόν μια αγιογραφία. Και τότε και τώρα με διακατέχει η ίδια απορία.Έχουμε συναίσθηση των πραγμάτων αυτός ο λαός, σ' αυτή την χώρα; Δάκρυα και ευχέλαια για την ηθελημένη παύση στην καριέρα μιας τηλεπαρουσιάστριας; Δηλαδή, αν αποσυρθεί από τον δημόσιο βίο η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ μια σπουδαία ελληνίδα με διεθνές κύρος συνώνυμη του ελληνικού έθνους τι θα πρέπει να γίνει;  Ωστόσο, το πρόβλημα δεν είναι προσωποπαγές. Η συγκεκριμένη περίπτωση είναι μια ένδειξη, ένας καθρεφτισμός της κοινωνίας μας η οποία μεγαλοποιεί μέσα στον πυρήνα της ψυχής της την δύναμη της τηλεόρασης. Ο κώδικας των αξιών μας μετριέται σε τηλεθέαση. Αποθεώνονται προγράμματα του τίποτα, προσωπικότητες οι οποίες είναι απλώς ένα ωραίο περιτύλιγμα χωρίς κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο. Φυσικά η τηλεόραση είναι βιομηχανία. Έχει τα πάντα και ο τηλεθεατής κατέχει την δύναμη του τηλεκοντρόλ. Η ελαφρά ψυαχωγία είναι σημαντική, ωφέλιμη για την ψυχή. Αυτό βέβαια, κατά την γνώμη μου, δε σημαίνει ότι πρέπει να εξαντλείται σε ανοήτα χάχανα, σε θέματα χαμηλότατου επιπέδου μόνο και μόνο γιατί φαίνονται(και μπορεί και να είναι)ελκυστικά για τηλεθέαση. Η τηλεόραση δεν μου αρέσει να λειτουργεί με την λογική "Τ' αφεντικό τρελάθηκε" και τα ξεπουλάει όλα για τα νούμερα. Άλλωστε ελαφρά ψυχαγωγικά προγράμματα υπάρχουν σε τηλεόρασεις σε όλο τον κοσμο και τα παρουσιάζουν πρόσωπα με παιδεία, πνευματικό περιερχόμενο και σημαντικό βιογραφικό μέχρι να βγουν μπροστά από την κάμερα. Στην περίπτωση της Μενεγάκη φυσικά καλλιεργήθηκε και ο μύθος ότι ήταν τριάντα χρόνια πρώτη σε τηλεθέαση. Δεν ισχύει. Τον πρώτο της χρόνο όταν είχε απέναντι της το "Μεταξύ μας" η Ελένη δεν ήταν πρώτη. Απέναντι στον "Σαν στο σπίτι σας" η Ελένη δεν ήταν αδιαφιλονίκητα πρώτη. Υπάρχαν μέρες που έχανε. Απέναντι στον "Όμορφο Κοσμο" του Γρηγόρη Αρναούτογλου και στον "Πρωινό καφέ" της Ελεονώρας Μελέτη δεν ήταν πρώτη. Η Ελένη μεταφέρθηκε στην μεσημεριανή ζώνη του Alpha γιατί δεν ήταν πρώτη. Πολλές χρονιές, τις περισσότερες, ήταν πρώτη αλλά όχι όλα αυτά τα τριάντα χρόνια της στην τηλεόραση. Ένας άλλος μύθος  που καλλιεργείται- στα πλαίσια της όψιμης αγιογραφίας της παρουσιάστριας -είναι ότι η επιτυχία της οφείλεται στην αύρα της και στην επικοινωνιακή της εικόνα μπροστά από τις κάμερες. Δεν είναι αλήθεια. Η Μενεγάκη είχε τεράστια υποστήριξη από τα κανάλια με τα οποία συνεργάστηκε. Στον πρώτο της χρόνο λ.χ. η κυρία Βέφα Αλεξιάδου και η Λίτσα Πατέρα υπήρξαν στυλοβάτες της πρωινής ζώνης του Ant1 και συνέβαλαν αποφασιστικά στην διαμόρφωση της μετέπειτα διάσημης παρουσιάστριας. Υπήρχαν ικανότητατοι αρχισυντάκτες, ακούραστοι ρεπορτερ, ένα πανέξυπνο γραφείο τύπου του σταθμού οι οποίοι δόμησαν το προφίλ της παρουσιάστριας. Και μη ξεχνάμε όλα αυτά σε άλλες εποχές. Σε εποχές με μεγαλύτερα, αναλογικά, budget όπου τα κανάλια παρήγαγαν συνέχεια.  Ένας τρίτος μύθος που αφορά την Μενεγάκη είναι πως υπήρξε επιτυχημένη σε ο, τι και αν έκανε. Δεν ισχύει. Η Ελένη τριάντα χρόνια παρουσίαζε την ίδια εκπομπή ως προς το περιεχόμενο.  Δεν δοκιμάστηκε σε άλλη ζώνη, δεν τόλμησε να κάνει κάτι ανανεωτικό. Τα τελευταία δε χρόνια η εκπομπή της ήταν αργόσυρτη, νυσταλέα, βαρετή, θύμιζε telemarketing και έχανε σε τηλεθέαση από την χιλιοστή επανάληψη του σίριαλ "Κωνσταντίνου και Ελένης". Θα μου πει κάποιος ναι αλλά έφερνε τις περισσότερες και τις ακριβότερες διαφημίσεις στον σταθμό. Αναμφιβόλως. Εκεί θα συμφωνήσω.Και εκει θα πω μπράβο της. Μαγκιά της που καταφέρνει με την εικόνα της να παράγει προιόντα ευπώλητα, να δημιουργεί ντόρο, να συζητιέται, να είναι διαχρονικά εξώφυλλο. Άλλωστα τα εξώφυλλα και οι καλές της δημόσιες σχέσεις με τον τύπο συνέβαλαν αποφασιστικά στην άνοδο της στο χρηματιστήριο της showbiz. Κατά την γνώμη μου βέβαια αυτή η σύμβαση με οδηγεί στην σκέψη ότι η Ελένη είναι κάτι σαν Kim Kardasian. Μαγνητίζει τον φακό, τον κοινό την παρακολουθεί ακόμη και όταν δεν λέει ή παρουσιάζει κάτι αξιόλογο. Είναι κι' αυτό ταλέντο; Η απάντηση είναι προσωπική σ' αυτό το ερώτημα.  Για μένα σ' αυτό το blog πάντως είναι απέιρως σημαντικότερο να κάνεις πρωινό και να έχεις καλεσμένο τον Διονύση Σαββόπουλο, όπως έκαναν ο Φώτης και η Μαρία τους οποίους εκτιμώ πάρα πολύ. Για μένα είναι απείρως σημαντικότερο να κάνεις πρωινό και να έχεις κάνει συνεντεύξεις με τον Νταλάρα, την Τσαλιγοπούλου, την Αρβανιτάκη όπως έκανε ο Γρηγόρης Αρναούτογλου ο οποίος δεν μ' αρέσει σαν παρουσιαστής γενικά. Καλοί παρουσιαστές υπάρχουν. Υπάρχουν αυτοί που έχουν πνευματικό περιεχόμενο, μόρφωση, σπουδές τις οποίες-σαν κοινωνία- μοιάζει να τις έχουμε παραγκωνίσει και θυσιάσει στην αποθέωση μόνον της ομορφιάς, μόνον του μπούστου, μόνον της κοντής φούστας, μόνον των γυμνασμέων σωμάτων ανεξαρτήτως φύλου. Δεν ξέρω αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε με ο, τι έγραψα. Αυτή είναι απλώς η άποψη μου.