Σμαράγδα Καρύδη: Το ελληνικό νεορεαλιστικό όνειρο μοιράζει Γεν

 Την πρωτοείδα σε μια ταινία, στο θρυλικό "Χάραμα", του Αλέξη Μπίστικα όταν ήμουν μαθητής στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Την θεώρησα εξαιρετική ηθοποιό αλλά κάτι επάνω της με απωθούσε. Μου φαινόταν, ψηλόμυτα, υπερόπτης, άνθρωπος που δεν μπορείς να τον προσεγγίσεις. Η άποψη μου γι' αυτήν παρέμενε σταθερή όταν την παρακολούθησα στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου "Το χρώμα του φεγγαριού". Τώρα που το σκέφτομαι ίσως τότε να ήμουν άδικός μαζί της. Δεν μου άρεσε καθόλου η δουλειά που είχε κάνει ο Γιάννης Δαλιανίδης- ο οποίος, στην κυριολεξία, είχε αλλάξει τα φώτα σ΄ενα αγαπημένο μου μυθιστόρημα -και μάλλον την πλήρωσε η Σμαράγδα.  Άρχισα να την βλέπω με διαφορετικό μάτι στην σειρά "Αχ! Και να 'ξερες" οπού ο σπουδαίος Πάνος Κοκκινόπουλος την μεταμόρφωσε οπτικά, της έδωσε έναν συγκλονιστικό κόντρα ρόλο και μας αποκάλυψε μια διαφορετική πτυχή του ταλέντου της. Και μετά ήρθε το "Παρα 5", η εξωστρέφεια της Ντάλιας, η παρουσίαση του Celbrity Game Night. Η Σμαράγδα μας έδειξε  ότι έχει χιούμορ, είναι ένας ευαίσθητος και γλυκός άνθρωπος που μέχρι εκείνη την στιγμή ίσως να  κρατούσε αποστάσεις ασφαλείας από την δημοσιότητα και τα media. Κυρίαρχα όμως, (δική μου άποψη) είναι μια εξαιρετική ηθοποιός και αυτή την κατάκτηση την έχει στις αποσκευές σε όποιο επαγγελματικό βήμα και αν προχωρήσει. Στην καλύτερη στιγμή της καριέρας της έβαψε τα μαλλιά της καστανά, έμαθε curling, έγινε μια απατημένη σύζυγος που μεγαλώνει μόνη τα παιδιά της στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης στο τηλεοπτικό αριστούργημα "Εθνική Ελλάδος". Ακολούθησαν τα μιούζικαλ "Chicago", "Sweet Charity", η πρώτη δική της σκηνοθετική απόπειρα. Προσωπικώς βέβαια αν με ρωτήσει κάποιος για το ποια θεωρώ την πιο φωτεινή στιγμή της καριέρας της θα απαντήσω τον κινηματογραφικό της ρόλο στην ταινία "Από έρωτα". Η σκηνοθεσία του Θοδωρή Αθερίδη μεταμόρφωσε την Καρύδη και την έκανε γυναίκα σύμβολο  του ελληνικού νεορεαλιστικού ονείρου. Οι ιταλοί είχαν και έχουν την Σοφία, οι ισπανοί την Πενέλοπι, οι έλληνες την Σμαράγδα. Ναι, κατά τη γνώμη μου, το ελληνικό νεόρεαλιστικό όνειρο εκπροσωπείται από μια βορειοευρωπαικής εμφάνισης ηθοποιό η οποία μπορεί να ταράξει τα νερά της Μεσογείου φόρώντας απλώς ένα συντηρητικό παλιομοδίτικο φόρεμα όπως την είδαμε στο φιλμ "Από έρωτα". Η Καρύδη φέτος πάντως επιστρέφει στα γνώριμα λημέρια του mega. Παρουσιάζει και πάλι τηλεπαιχνίδι και όπως το περιμένα το κάνει καλά. Το "Ένα εκατομμύριο Γεν" είναι ευχάριστο, γρήγορο, ενδιαφέρον και επιμορφωτικό.  Η Καρύδη δείχνει να το απολαμβάνει, εκθέτει το χιούμορ της, είναι διαδραστική και δεν επιχειρεί να κλέψει κάτι από την προσωπικότητα του τηλεθεατή ή των παικτών. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση για τα απογεύματα μας. Μ' αρέσει. Αυτή είναι απλώς η άποψη μου.