Next: Επιστημονική φαντασία ή προβολή στο εγγύς μέλλον;

Διακεκριμένος καθηγητής νέων τεχνολογιών πέφτει θύμα ενός περίεργου αυτοκινητιστικού δυστυχήματος. Μεταφέρεται στο νοσοκομείο, οπού μέσα στα πράγματα του οι αρχές βρίσκουν ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα του- από βιντεοκάμερα της δεκαετίας του '90- έναν χάρτη και την διεύθυνση του μεγιστάνα Πώλ Λεμπλανκ. Λίγες ώρες μετά ο καθηγητής, μολονότι δεν έχει θανατηφόρα τραύματα, καταλήγει νεκρός. Τότε ειδοποιείται η πράκτορας του FBI και καλή του φίλη Σάλαζαρ η οποία επισκέπτεται τον Λεμπλάνκ, τον ενημερώνει ότι ο νεκρός καθηγητής σκόπευε να τον συναντήσει και του δείχνει το βιντεοσκοπημένο μήνυμα του. Ο Λεμπλάνκ, ιδρυτής μιας μεγάλης τεχνολογικής εταιρείας από την οποία εκδιώχθηκε, αποκαλύπτει στην πράκτορα οτι ο νεκρός καθηγητής ανακάλυψε πως τέθηκε σε εφαρμογή το πρόγραμμα Next, μια υπηρεσία υψηλής τεχνητής νοημοσύνης που σχεδίασε ο ίδιος. Ωστόσο επειδή αρνήθηκε να την θέσει σε εφαρμογή εκδιώχθηκε από την εταιρεία που δημιούργησε ο ίδιος μαζί με τον αδερφό του, στο Πόρτλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο τελευταίος βέβαια βρίσκεται στην θέση του του προέδρου της εταιρείας και διατηρεί όλα τα προνόμια. Η έρευνα του Πωλ και της Σάλαζαρ στα γραφεία τους εταιρείας θα τους οδηγήσει μπροστά σε μια φοβερή ανακάλυψη. Το πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης Next- αφού απέκτησε πρόσβαση στο διαδίκτυο- έχει την δυνατότητα ανασύστασης του άπειρες φορές πιο γρήγορα από την ανθρώπινη νόηση, επιδιώκει να χειραγωγήσει ανθρώπους και να συνθλίψει κάθε δύναμη που μπορεί να του σταθεί εμπόδιο στην εξέλιξη του. Φουτουριστικό δράμα με γενναίες δόσεις φιλοσοφικού προβληματισμού το Next προσγειώνεται στους τηλεοπτικούς μας δέκτες μέσα από το κανάλι Fox και μας θέτει προ των ευθυνών μας. Ο τεχνολογικός θρίαμβος και η συνακόλουθή υλική ευδαιμονία τίθενται σε κρίση για το κατά πόσο υπάρχουν για να αναβαθμίσουν την ποιότητα της ζωής ή να μας καταστήσουν υποχείρια των μηχανών και του μηχανικού τρόπου ζωής. Η φιλοσοφική διάσταση της τεχνολογικής εξέλιξης άλλωστε από την εποχή της Οδύσσειας του διαστήματος του Κιούμπρικ-το σωτήριο έτος 1968- ακόμα απασχολεί την δραματουργία και κάθε τόσο βρίσκουμε κινηματογραφικά και τηλεοπτικά δημιουργήματα που ρίχνουν νερό στον μύλο αυτού του συνεχούς βιοηθικού διαλόγου. Ο βετεράνος ηθοποιός John Slattery πετάει από πάνω του  τους ρόλους των κακών ηρώων που τον έκαναν υπερδιάσημο κατά το παρελθόν και υποδύεται μ' εξαιρετική επιτυχία τον ιδυοφυή επιστήμονα Πωλ Λεμπλανκ. Παρέα με την Σαλαζαρ θα ξεκινήσουν μια μεταμοντέρνα ψηφιακή σταυροφορία για να εξαλείψουν κυριότατα τα κύτταρα της απληστίας και της αυτοκαταστροφής που ενυπάρχουν σε διεστραμμένα μυαλά διεστραμμένων εξουσιομανών ανθρώπων. Μυαλά που θέλουν να κυριαρχήσουν ολοκληρωτικά στον πλανήτη με δίκαιο πυγμής την ψηφιακη υποδούλωση, με δούρειο ίππο την τεχνητή νοημοσύνη. Και αν αναρωτιέστε πόσο μακριά μπορεί να είμαστε από την πλοκή αυτού του σεναρίου του Next σκεφθείτε ότι ήδη χρησιμοποιούμε ψηφιακούς βοηθούς σαν το πρόγραμμα Siri. Καλύτερα βέβαια να αναρωτηθούμε όλοι μαζί: Are we next/Είμαστε οι επόμενοι; Κινδυνεύουμε να γίνουμε τα επόμενα θύματα ενός πολέμου με τις μηχανές τις οποίες δημιουργήσαμε με στόχο να κάνουν καλύτερη την ζωή μας; Μήπως πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεχτικοί σε ποιούς παραδίδουμε τα κλειδιά της γνώσης και των επιστημονικών μας επιτεύξεων; Η ιστορία είναι γεμάτη από μελανά σημεία τέτοιων εκρηκτικών συνδυασμών. Ας μην κάνουμε τα ίδια λάθη.