High Fidelity: Η σειρά που μας κάνει να λαχταρίσουμε και πάλι τη Νέα Υόρκη.

 Η Ρομπ, μια τριαντάχρονη ιδιοκτήτρια καταστήματος δίσκων, προσπαθεί να βάλει σε  τάξη την συναισθηματική της ζωής αναζητώντας τα λάθη των περασμένων σχέσεων της που την άφησαν με πληγωμένη καρδιά. Και εκεί που πάει να βγάλει άκρη αναρωτώμενη αν είναι καταδικασμένη να ζήσει για πάντα μόνη συνειδητοποιεί ότι της αρέσει να είναι single ενώ παράλληλα γνωρίζει δυο εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους άνδρες οι οποίοι την φλερτάρουν απροκάλυπτα. Ανάμεσα σε αναμνήσεις από παλιές ιστορίες, τις οποίες συνοδεύει με μουσικά κομμάτια-διαμάντια η Ρόμπ περιδιαβαίνει την Νέα Υόρκη παρέα με τους κολλητούς της, τον gay Σάιμον και την παχουλοκομψή Σερίς. Πηγαίνουν σε συναυλίες, τρυπώνουν σε στούντιο ηχογράφησης, τρώνε τριγωνική πίτσα στα όρθια, πίνουν κοκτέηλ, αγοράζουν vintage βινύλια, καπνίζουν, γελάνε, παίζουν παιχνίδια, ονειρεύονται, ελπίζουν. Κυρίες και Κυριοι καλώς ήρθατε στον κόσμο του High Fidelity.

O εν λόγω τίτλος απασχολησε την δημόσια σφαίρα για πρώτη φορά το 1995 όταν έγινε βιβλίο γραμμένο από τον βρετανό Νίκ Χόρμπι.  Γνώρισε τεράστια επιτυχία, έγινε μιούζικαλ στο West End και από εκεί έφτασε μέχρι το Χόλυγουντ οπότε και γυρίστηκε σε ταινία με πρωταγωνιστή τον πάντα σπουδαίο Τζόν Κιούζακ. Η αρχική εκδοχή του βιβλίου είχε πρωταγωνιστή έναν τριαντάχρονο ιδιοκτήτη καταστήματος βινυλίων ο οποίος  έκανε την ενδοσκόπηση του και την αυτοκριτική του για τις περασμένες του σχέσεις παρέα με υπέροχες μουσικές. Στην μοντέρνα του εκδοχή το High Fidelity είναι νεουρκέζικο. Έχει πρωταγωνίστρια μια γυναίκα. Καταργεί τα στεγανά των διακρίσεων των δυο φύλων και μας διδάσκει μια απλή αλήθεια: ότι στον έρωτα χαιρόμαστε και πονάμε όλοι με τον ίδιο τρόπο είτε το δείχνουμε, είτε όχι. Πέρα όμως από αυτό το τηλεοπτικό High Fidelity, παραγωγής του 2020 για την πλατφόρμα του Hulu, μας ξανασυστήνει τη Νεα Υόρκη περίπου όπως είχε συμβεί με το Sex and The City το 2000. Η πιο διάσημη μητρόπολη του πλανήτη που καταπίνει όνειρα, διαλύει καριέρες, συνθλίβει ανθρώπους γίνεται χρωματιστή, ανθρώπινη και όμορφη ειδικά  όταν συναντάς ανθρώπους σαν την Ρόμπ και τους φίλους της, όταν ακούς ωραίες μουσικές από παγκοσμίως άγνωστους πλανόδιους μουσικούς, όταν γεύεσαι σ' εξευτελιστικές τιμές πορτοκαλόροζε κοκτέιλ που σε χαλαρώνουν και σε κάνουν να ξεχνάς την πίεση της πραγματικότητας. Φυσικά, δεν είναι μια εύπεπτη σειρά που μπορεί να πιάσει τη μεγάλη μάζα του κοινού. Ακόμη και το γυναικείο κοινό δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να βρει ταύτιση. Στο Sex and the city αυτή η ενσυναίσθηση ήταν αρκετά πιο έυκολη και πιο δεδομένη.  Ίσως γι' αυτό το μοντερνό High Fidelity δεν μπορεί να μακροημερεύσει. Μετά την 1η σεζόν των 10 επεισοδίων αποφασίστηκε από το Hulu να μην πάρει παράταση ζωής.  Λογικό. Δεν είναι εμπορικό προιόν που μπορεί να σου πουλήσει συνάμα πανάκριβες γόβες, μοδάτα φορέματα, μεθυστικά αρώματα. Είναι ένα  έναλλακτικό δραματουργικό διαμαντάκι με χιούμορ και συγκινήση που έχει για όχημα του τον γρατζουνιστό ήχο των τραγουδιών από βινύλιο ή κασέτα τα οποία επιστρέφουν στην μόδα.  Στο τηλεοπτικό High Fidelity άλλωστε ο Σάιμον ερωτεύεται τον σερβιτόρο της γειτονικής καφετέριας και  για να τον προσεγγίσει του γράφει τραγούδια σε κασέτα που πιστεύει ότι του ταιριάζουν. Υπέροχο, vintage σαν ζεστό πάπλωμα που έρχεται να σκεπάσει την αγκαλιά των ερωτοχτυπημένων στα πρώτα κρύα του χειμώνα. Συστήνεται ανεπιφύλακτα.